"Ο τίτλος του δίσκου Afierossis περιέχει τις έννοιες της αφιέρωσης και του ιερού. Σε αυτή την εντυπωσιακή ηχογράφηση ο, στην Αθήνα γεννημένος, τσελίστας Μιχάλης Χόιπελ διερευνά τις δύο έννοιες σε μια σειρά έργων του 20ου και του 21ου αιώνα για σόλο τσέλο όπου η προσωπική απόδοση βρίσκεται στον πυρήνα της μουσικής (...) Η ερμηνεία του Χόιπελ είναι ιδιαίτερα πειστική, καθώς φανερώνει της διαφορετικές πτυχές της μουσικής ενώ ταυτόχρονα διατηρεί την συνολική αρχιτεκτονική των έργων"
- Gramophone Magazin, UK

 

".. ελκυστικό και ασυνήθιστο (...) Ο Χόιπελ ερμηνεύει με έναν έντονα προσωπικό τόνο και έχει κάνει τα έργα δικά του (...) επιχειρεί μια πιο ενεργητική ερμηνεία από παλαιότερες ηχογραφήσεις, που κάνει καλό στη μουσική, ταυτόχρονα δεν βιάζεται καθόλου, αλλά μάλλον αφήνει την ερμηνευτική του πυκνότητα να μιλήσει από μόνη της. "
- Klassik Magazin, Γερμανία

 

Η λέξη Αφιέρωση περιέχει μέσα της τη λέξη ιερό.

Η σχέση που δημιουργείται ανάμεσα σε ένα μουσικό έργο και στον άνθρωπο στον οποίο είναι αφιερωμένο, έχεο για μένα κάτι το ιερό. Όπως όλα τα έργα τέχης και η μουσική έχει μια ζωή πέρα από το χρόνο. Όσο η μουσική αυτή παίζεται και ακούγεται παραμένει αθάνατη, και ένα μέρος αυτής της αθανασίας μεταφέρεται και στο άτομο στο οποίο είναι αφιερωμένη.

Σε αυτό το δίσκο προσπάθησα να συλλέξω έργα για σόλο βιολοντσέλο του 20ου και 21ου αιώνα, άλλα περισσότερο και άλλα λιγότερο γνωστά. Καθε έργο φέρει μία αφιέρωση - άλλωτε προς έναν ερμηνευτή όπως τον Mstislav Rostropovich, έναν πολιτικό όπως τον György Aczél, ή ακόμη και ένα φανταστικό πρόσωπο όπως ο Alexander Knight. Είναι ιδιαίτερη χαρά και τιμή μου να είμαι και ο ίδιος παραλήπτης μιας αγιέρωσης στο έργο "Κρητική Σουίτα" της συνθέτριας Έφης Μαρκουλάκη.

Η συλογή των έργων που παρουσιάζεται στο δίσκο είναι αρκετά ποικιλόμορφη. Η "Passacaglia" του Walton, γραμμένη λίγο πριν το θάνατο του συνθέτη, αποτελεί ταυτόχρονα έναν αποχαιρετισμό και έναν φόρο τιμής στην ομορφιά του υλικού κόσμου, και ώς τέτοια αποτελεί την ιδανική αρχή για το πρόγραμμα που ακολουθεί. Η "Fantasia II: in memoriam Pablo Casals" του Berthold Hummel εξερευνά ένα μεγάλο εύρος σύγχρονων τεχνικών και ηχοχρωμάτων ενώ ταυτόχρονα κάνει αναφορές στο παρελθόν χρησιμοποιόντας τις νότες που αντιστοιχούν στο όνομα του Bach (B-A-C-H) και του Casals (C-A-S-A-S) ενώ παραθέτει και την πρώτη στροφή του γρηγοριανού μέλους "Te Deum laudamus". Το "Per Slava" του Penderecki - ήδη καθιερομένο στο ρεπερτόριο του βιολοντσέλου - δημιουργεί εντελώς διαφορετικούς συνειρμούς παρόλο που χρησιμοποιεί το ίδιο μουσικό υλικό, δηλαδή τις νότες που αντιστοιχούν στα γράμματα B-A-C-H. Με τη φαινομενική απλότητα τους και τον σχεδόν αφαιρετικό χαρακτήρα τους οι μινιατούρες "Pilinszky János: Gerard de Nerval" και "In memoriam György Aczél" του Kurtág, βρίσκονται σε απόλυτη αντίθεση με την πληθωρική και δεξιοτεχνική "Toccata Capricciosa" του με Όσκαρ βραβευμένου συνθέτη Miklos Rósza. Η "Κρητική Σουίτα" της Έφης Μαρκουλάκη συνδιάζει σύγχρονες τεχνικές με μοτίβα από την παραδοσιακή μουσική της Κρήτης - μια μουσική που δεν έχει αλλάξει ριξικά από την αναγέννηση και με έχει συνοδέψει από την παιδική μου ηλικία. Η "Elegie Alexander Knight'ille" του Sallinen προσφέρει μια εσωστρεφή ευκαιρία για ανάπαυση πριν τα δύο αντιθετικά μέρη της Σονάτας για σόλο βιολοντσέλο του Ligeti - ένας σχεδόν ερωτικός διάλογος και ένα απαιτητικό Capriccio, εμπνευσμένο από τη δεξιοτεχνία του Paganini - ολοκληρώσουν το πρόγραμμα του δίσκου.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *